براي پدرم….
اوت 21, 2010 at 5:37 ق.ظ. 2 دیدگاه
عمري در حق پدرم بد كردم. عمري از دست من بدي ديد و زجر كشيد. يك عمر مظلومانه و بدون اينكه صدايش در بيايد برايم همه كاري كرد. باورتان نميشود، اما حقيقت دارد. بدي هايي در حق پدرم كرده ام كه حتي از فكر كردن به آنها احساس شرمندگي ميكنم.
(خدايا! نميشه برگرديم به گذشته ها تا بتونم جبران كنم. اينجوري حداقل پيش خودم سرافكنده نيستم.
خدا، حداقل از اين زجري كه ميكشم نجاتم بده. نجاتم بده…. )
ما ايراني ها اصطلاحي داريم با اين عنوان: «جان خود را قربان كسي كردن». كه اين اصطلاح را هميشه و بدون توجه به محتواي آن به كار ميبريم. بدون اينكه موقع گفتن آن، واقعا بدانيم كه داريم چه ميگوييم، و اين «قربان شما»يي كه ميگوييم، يعني حاضرم بميريم براي شما.
الان من به جايي رسيده ام كه؛ با تمام وجود حاضرم بميريم، براي پدرم….
2 دیدگاه مال خود را بیافزایید
پاسخی بگذارید
این نوشته را دنبالک کنید. | از راه آراِساِس در دیدگاهها مشترک شوید
1.
گيگا | اوت 21, 2010 در 10:45 ق.ظ.
کورش جان
همه ما کم و بيش همين هستيم، تا جوونيم از اونا سدتا ايراد ميگيريم و درشتي و پرخاش ووو بعد هم که ديگه وقت نميشه جبران کنيم، يا رفته اند و يا چنان درگيريم که نگو.
مشخصه که نميتونيم هيچگاه جبران کنيم، اما همين که اونا از ما راضي باشن و ما هم در حد توان کمکيده باشيم و پيش وجدان خودمون راحت باشيم، شايد کافي باشه.
ما بيشتر در دوري ها از عافيت ساحل دستگيرمون ميشه، وقتي ميان موج ميريم و کجا دانند حال ما…
بدي همه ما کرده ايم، اما اونا اگه از ما منزجر نباشن، يعني اينکه بچه خوبي بوديم، و تو هم نگران نباش، همه اونا يه جورايي از دست ما بچه ها سختي و ناراحتي کشيده اند.
2.
tops_ali2000 | اوت 21, 2010 در 12:21 ب.ظ.
تیری جان خدا را شکر سایه پدرت هنوز بالای سرته و میتونی جبران کنی باور کن نیاز به کار خاصی هم نداره 2 کلام پشت تلفن یا یه نامه چاره کارشه باور کن این محبت کلامی معجزه میکنه لذتش را از پدرت دریغ نکن بزار بدونه چه احساسی بهش داری
من حاضرم تمام زندگیم را بدم یه لحظه پدرم پیشم باشه