Archive for فوریه, 2009
حمايت از خاتمي؛ چرا و باز هم چرا
و همچنين كمپين هاي مختلفي به منظور متقاعد كردن خاتمي براي شركت در انتخابات راه اندازي شد. در دانشگاه ها نيز دانشجويان اصلاح طلب به جمع آوري امضا در اينباره پرداختند. حاصل مجموعه اين اقدامات، برطرف شدن نگرانيهاي خاتمي و در نهايت اعلام حضور وي در صحنه انتخابات بود.
اما بحثي كه از ابتدا نيز مطرح شد اين است كه خاتمي 88 چه فرقي با خاتمي سالهاي آغازين دهه 80 خواهد كرد؟ بدين معني كه آيا باز هم در دولت آينده خاتمي، شاهد همان شرمندگيها و شرمزدگيهاي معروف وي خواهيم بود يا خير؟ عكس العمل خاتمي در برابر عملكرد نهادهاي حاكميتي از جمله شوراي نگهبان و قوه قضائيه چگونه خواهد بود؟ آيا باز هم اگر موردي چون انتخابات مجلس هفتم پيش آيد، خاتمي منفعلانه عمل خواهد كرد؟ آيا باز هم بر اثر فشارهاي مختلف كوتاه خواهد آمد و لوايحي چون لوايح دوگانه را از مجلس پس خواهد گرفت؟ و … . پس اگر قرار است خاتمي 4 سال ديگر همان كارها را تكرار كند، پس چرا مردم ايران و جريان روشنفكري ديني و جنبش آزادي خواهي بايد هزينه آنرا پرداخت كند؟
اين سوالها، سوالهايي است كه خود خاتمي بدون شك به آنها پاسخ خواهد داد. من مطمئنم كه وي در چند هفته آينده رويكرد كلي دولت آينده خود را اعلام خواهد كرد و بعيد نيست كه برنامه هاي خود را در اين زمينه تشريح نمايد. برنامه هايي كه در اين 3 سال در بنياد باران تدوين شده است.
اما من به 2 دليل (و تنها به همين 2 دليل) از خاتمي حمايت خواهم كرد:
1. اقتصاد: هميشه باور داشته ام كه تا اقتصاد بيمار ايران درمان نشود و طبقه متوسط در آن شكل نگيرد، نبايد انتظار داشت كه حركتهاي آزاديخواهانه و دموكراسي طلبانه موجود به موفقيت برسند. مردم مادامي كه كه در فكر نان شب خود باشند، براي مفاهيمي چون آزادي، حقوق بشر و دموكراسي تره هم خرد نخواهند كرد. ضمن اينكه توسعه فرهنگي يك جامعه رابطه تنگاتنگي با توسعه اقتصادي آن دارد. بنابر اين دلايل، خاتمي ابتدا بايد به صورت اصولي و منطقي اقتصاد دولتي و رانتي ايران را به سمت يك اقتصاد آزاد و به دور از دستهاي سرداران ميليادر و آقازاده ها پيش ببرد.
2. محض تنفس: در اين 3 سال اخير، اقدامات مجموعه حاكميت (دولت، مجلس، نهادهاي قضايي، نيروهاي انتظامي و…) به حدي يكجانبه گرايانه و محدودكننده بوده است كه فضاي جامعه به شدت خفه و بدون اكسيژن شده است. نيروي انتظامي با شدّت و حدّت و جديت طرح موسوم به ارتقا ضريب امنيت اجتماعي را اجرا كرده و به هزاران دختر ايراني در اين زمينه تذكر داده و يا آنانرا بازداشت كرده است. قوه قضاييه به بهانه هاي موهوم و دهان پركن، مجموعه فعالين صنفي (سنديكاي كارگران شركت واحد، دفتر تحكيم وحدت و…) و حقوق بشر (كمپين يك ميليون امضا و…) را به دادگاه كشانده و عليه آنها حكمهاي سنگين صادر كرده است. همچنين در عملكرد اين قوه، اجراي صدها اعدام و چندين و چند مراسم سنگسار ديده ميشود. مجالس هفتم و هشتم شوراي اسلامي نيز در اين مدت از تصويب هر لايحه اي كه به محدود كردن آزاديهاي مدني و زير پا گذاشتن حقوق ملت ايران مي انجامد، دريغ نكرده اند. از آن جمله است تصويب طرح ساماندهي جريام اينترنتي. و فراتر از همه اينها، دولت نهم پيشتاز عرصه فشار بر اقشار مختلف مردم و قبضه كردن حقوق آنها بوده است. علاوه بر برگزاري انتخابات مخدوش و نامعتبر، فعالين دانشجويي در دانشگاه ها مورد مهرورزي دولت احمدي نژاد قرار گرفتند و بسياري از آنان از ادامه تحصيل منع شدند. وزارت دادگستري در طرح موسوم به “حمايت از خانواده” كه توسط قوه قضاييه تهيه شده بود، دست برد و موادي را در آن گنجاند كه طبق آنها مردان مي توانستند بدون اجازه همسر خود و تنها بر اساس راي دادگاه ازدواج كنند. سياهه اقدامات منفي دولت نهم به قدري دراز و طولاني است كه نميتوان آنرا در اين نوشته مختصر ذكر كرد.
خلاصه اينكه با احتساب موارد فوق، به نظر من وقت آن است كه حتي به صورت موقتي شاهد رويكرد جديدي در دولت به بحث آزادي و حقوق بشر باشيم. اگرچه دولت خاتمي نخواهد توانست تمام آنچه در بالا ذكر شد را حل و فصل نمايد، اما اقداماتي كه انجام خواهد داد فرصت يك تنفس را به مردم ايران خواهد داد. محض گل روي اين “تنفس” از خاتمي حمايت خواهم كرد.
مطالب مرتبط در همين وبلاگ:
استراتژی جدید اصلاحطلبان؛ دور زدن آرای خاموش!؟
پنجگانهای محرمانه از صحنهي سیاست ایران!
نتيجه انتخابات سال آينده مشخص شد!
5 comments فوریه 10, 2009
